Όχι, δεν πρόκειται για κάποιου είδους νοσταλγία για τις μέρες που περάσαμε στο MWC, αλλά περισσότερο γιατί για πρώτη φορά είδαμε μαζεμένη την Εθνική Ομάδα τεχνολογίας της χώρας, που -σε ορισμένες περιπτώσεις- δεν ξέραμε καν ότι είχαμε.
Για πρώτη φορά είδαμε, ευτυχώς μαζί με την παγκόσμια τεχνολογική κοινότητα- την αφρόκρεμα της Ελληνικής εφευρετικότητας που μετατράπηκε σε Ελληνική Επιχειρηματικότητα. Η αναγκαιότητα είναι προφανής, αλλά το σίγουρο είναι ότι, μόνη της δεν είναι επαρκής. Αυτό που χρειάστηκε σε ιδιαίτερα ενισχυμένες δόσεις είναι η Οργάνωση και η Συνεργασία. Λέξεις που γενικά βρίσκονται αρκετά χαμηλά στο λεξιλόγιο των Ελλήνων.
Όπως και να έχει πάντως, γίναμε μάρτυρες μιας από τις μεγαλύτερες αποκαλύψεις που δεν είναι άλλη από την διαχρονική υπεραξία της χώρας, που δεν βρίσκεται στο υπέδαφος, τις βραχονησίδες ή τα rooms to let.
Η υπεραξία υπάρχει στα μυαλά και τώρα, επιτέλους, και στη θέληση ορισμένων. Αυτών που δε μασάνε! Ανάμεσά τους βρίσκονται προγραμματιστές και αναλυτές που με το απόσταγμα εφευρετικότητας και γνώσης παρουσιάζουν διαμάντια λογισμικού, από εργαλεία marketing μέχρι κολοσσιαία projects Enterprise Mobility και πετυχημένα games. Όμως στο Hall8 K30 της Fira Barcelona, είδαμε να αποκαλύπτονται μπροστά μας και εταιρείες που βρίσκονται στο πυρήνα της υψηλής τεχνολογίας. Σχεδιάζουν και δίνουν ζωή σε επεξεργαστές, σχεδιάζουν κυκλώματα ροής δεδομένων και ανακαλύπτουν από την αρχή τον τρόπο που τα μονοδιάστατα bits που ξεκινούν από τους οπτικούς αισθητήρες μιας συσκευής, μπορούν να μετατραπούν σε διαδραστικό περιβάλλον για τον χρήστη της. Τους είδαμε, τους χαρήκαμε και φωνάξαμε: Εθνική Ελλάδος γεια σου!
Εμπρός στο δρόμο που χάραξε η HP!
Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι, όταν το περασμένο Νοέμβριο, έγινε γνωστή η προκαταρκτική συμφωνία Cosco-HP-ΤραινΟΣΕ για τη δημιουργία εμπορευματικής πύλης στο λιμάνι του Πειραιά, αν και ενθουσιαστήκαμε από την προοπτική, η εμπιστοσύνη για την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής των 17 χιλιομέτρων από το Θριάσιο στο λιμάνι μας φάνταζε μάλλον ανυπέρβλητο εμπόδιο.
Ίσως για το ότι είχε ξεκινήσει από το 2000, ίσως γιατί ο Δήμος Περάματος ζητούσε «διόδια» ύψους 8,5 εκατομμυρίων το χρόνο, ίσως γιατί όταν η γραφειοκρατία κρατά γερά, η αισιοδοξία είναι μάλλον συγκρατημένη. Όπως συγκρατημένα ήταν και όλα τα στελέχη της ευρύτερης και της «στενότερης» αγοράς, που προτιμούσαν να μη μιλούν, όχι μόνο για να μη το ματιάσουν, αλλά και να μη ξυπνήσουν το τέρας του κρατισμού (εντός και εκτός Κυβέρνησης).
Τελικά -και ανέλπιστα- το θαύμα έγινε, αφού με ρυθμό 170 μέτρων την ημέρα η σιδηροδρομική γραμμή μέσα σε 2,5 μήνες, διέσχισε το Ρουβικώνα και άνοιξε την πύλη του Πειραιά προς την Ευρώπη.
Ταυτόχρονα, με όχημα ένα νομοσχέδιο για την υγεία (Τυχαίο; Δε νομίζω!), πέρασε και το αντίστοιχο νομοθετικό πλαίσιο που κάνει ελκυστική την ένταξη του Πειραιά στο δρομολόγιο των παγκόσμιων βιομηχανικών κολοσσών. Ήταν ότι καλύτερο μπορούσε να προκύψει, αφού πήρε τα καλύτερα σημεία από τον Ολλανδικό και τον Γαλλικό νόμο.
Έτσι, λύθηκε το «Πυθαγόρειο θεώρημα», έκλεισε η συμφωνία με την HP και έπονται πολλές αφίξεις ακόμα όπως οι Lenovo, ΙΚΕΑ, Dell, LG, Samsung, ZTE, Hyundai και Sony.
Ου (Ψηφιακές Δια)βουλεύσεις
Καταιγισμός Δημοσίων Διαβουλεύσεων και προκηρύξεων έργων, στο πλαίσιο της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.
Από τις προκηρύξεις όμως μέχρι τις συμβάσεις, ο δρόμος παραμένει μακρύς, στρωμένος με ενστάσεις, νάρκες αλληλοαναιρούμενων ή και ανεδαφικών προδιαγραφών και με έλλειψη τεχνικής προσέγγισης από ειδικούς των ΤΠΕ.
Βέβαια, δεν μιλάμε για κάτι νέο, απλά η αγορά δεν έχει άλλες αντοχές, ειδικά από τη στιγμή που το Κράτος δεν έχει εξοφλήσει τις υποχρεώσεις του και εμφανίζει ακόμα τα χρωστούμενα ως «πρωτογενή πλεονάσματα».
Παρόμοια, στασιμότητα υπάρχει και στο θέμα των συχνοτήτων και της ψηφιακής μετάβασης, όπου το τοπίο μένει θολό και ασαφές. Υποτίθεται ότι η δημοπράτηση αδειών ψηφιακής μετάδοσης, αλλά και φάσματος κινητής αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση, αλλά όλοι οι εμπλεκόμενοι -για τους δικούς τους λόγους ο καθένας- δεν σκοπεύουν να προωθήσουν το θέμα. Οι μεν τηλεοπτικοί πρέπει να μπουν σε μια διαδικασία ψηφιοποίησης και να πληρώσουν τα ανάλογα fees για την ένταξή τους σε ένα ψηφιακό όχημα. Οι κινητοί, ούτε που σκέφτονται την πιθανότητα να κληθούν σε νέο διαγωνισμό φάσματος, ενώ σε πολιτικό επίπεδο τα νερά είναι ήδη ταραγμένα και το άνοιγμα επικοινωνιακών μετώπων είναι αδιανόητο. Μέχρι να σκάσει μύτη η τρόικα, με το μνημόνιο στο χέρι, οπότε θα τρέχουμε και δε θα φτάνουμε!
Σταθερές ισορροπίες
Μετά το «πανηγύρι» του marketing στο VDSL, τα βλέμματα επανέρχονται στο φτωχό πλην τίμιο LLU, το οποίο είναι το πραγματικό αίμα της σταθερής.
Από το Δεκέμβριο του προηγούμενου έτους η Κάντζα γράφει συνεχώς νέους πελάτες, αφού το πακέτο σταθερής και δορυφορικής, δεν αφήνει ασυγκίνητο σχεδόν κανένα υποψήφιο πελάτη. Αναμένουμε να δούμε τα πρώτα αριθμητικά αποτελέσματα της προσφοράς για κλήση κινητών από σταθερά και την επιβεβαίωση της στρατηγικής τοποθέτησης του εμπνευστή Γρηγόρη.
Οι υπόλοιποι εναλλακτικοί, βλέπουν τα νούμερά τους σχεδόν σταθερά, αφού η εισροή νέων συνδρομητών έχει ανασταλεί προ πολλού.
Άλλωστε, δεν ξεχνάμε ότι και ο ΟΤΕ, έχει μπει προ πολλού στο παιχνίδι της ανάκτησης του μεριδίου του.
Και μιλώντας για ΟΤΕ, είδαμε πολλά χαμόγελα από τα οικονομικά αποτελέσματα του Ομίλου και την ανοιχτή στήριξη των Γερμανών, εφ’όλης της ύλης, δια στόματος Claudia εις επήκοων όλων στο MWC. Τόσο θετικά κρίνονται τα αποτελέσματα, ώστε πληθαίνουν οι φωνές, να κατέβει το «πωλητήριο» της Globul.
Προς το παρόν, δεν έχουμε επίσημη τοποθέτηση από το Μέγαρο, στο οποίο μάλιστα γίνονται ετοιμασίες για το γραφείο του Στέφανου εκ Ρουμανίας, ο οποίος μετά την ολοκλήρωση της επιτυχημένης του πορείας ως expat, επιστρέφει οσονούπω σε στρατηγικό πόστο. Άλλωστε, ποιος CEO έχει ανεβάσει ένα δίκτυο από 2G σε 4G σε μόλις 4 χρόνια;
