Όσον αφορά στο κατά πόσο και με ποιους τρόπους οι προγραμματιστές λαμβάνουν έσοδο από την ανάπτυξη εφαρμογών, το μοντέλο αγορών μέσα από άλλες εφαρμογές (In App Purchase), και οι αναβαθμίσεις δωρεάν εφαρμογών σε ανώτερες εκδόσεις επί πληρωμή (freemium), ήταν το 2011 οι πιο επιτυχημένες προσέγγισεις καταναλωτών και εκεί καταγράφεται το μερίδιο του εσόδου που προήλθε από τις 200 εμπορικότερες εφαρμογές του App store.
Είναι φανερή η αύξηση που καταγράφεται, αφού το μερίδιο του εσόδου ξεκινά από το 29% τον Ιανουάριο και φτάνει στο 53% το Σεπτέμβριο, παρουσιάζοντας ελαφρά κάμψη έως το Νοέμβριο, διαμορφώνοντας ένα μέσο όρο αύξησης 48%.
Η επιτυχία του freemium μοντέλου δεν περιορίζεται μόνο για το AppStore, αλλά είναι ακόμη μεγαλύτερη και για το Android. Συγκεκριμένα το 65% των εσόδων εφαρμογών στην πλατφόρμα της Google προέρχεται από αυτό το μοντέλο πληρωμών και ειδικότερα από το IAP (In Apps Purchase). Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι στην αγορά εφαρμογών Android, υπάρχει πολύ μεγάλη προσφορά δωρεάν εφαρμογών, με αποτέλεσμα μία απευθείας αγορά χρεώσιμης εφαρμογής να είναι πιο δύσκολη, απ’ότι η επί πληρωμή αναβάθμιση μίας ήδη δοκιμασμένης που κατ’αρχήν αποκτήθηκε δωρεάν.
Τα παραπάνω νούμερα δεν δίνουν την πλήρη εικόνα, αφού σημασία έχει και το –σε απόλυτα νούμερα- παραγόμενο έσοδο, ώστε να προκύπτουν συγκρίσιμα μεγέθη.
Με αυτό τον παράγοντα σύγκρισης, τα δεδομένα αλλάζουν δραματικά φέρνοντας τη πλατφόρμα Android να παράγει πολύ λιγότερα έσοδα ακόμα και από το AppStore του iPad, ενώ αν συγκριθεί με το AppStore του iPhone, τότε υπολείπεται κατά τέσσερις περίπου φορές.
Το συμπέρασμα είναι ότι το μοντέλο διασποράς του Android, σε ένα πολύ μεγάλο εύρος συσκευών, οι οποίες σαν μέσο όρο κόστους, δεν υπερβαίνουν το 60% του μέσου κόστους μιας συσκευής iPhone (όσον αφορά στα smartphones) ή iPad (όσον αφορά τα tablets), καταδεικνύει επίσης και το οικονομικό υπόβαθρο των χρηστών, κάτι που ολοφάνερα αντανακλάται και στην αγορά εφαρμογών.
Ένας λόγος ακόμη είναι –πέρα από τη μεγάλη προσφορά δωρεάν εφαρμογών- η Google δεν ελέγχει την ποιότητα και τη λειτουργικότητα των εφαρμογών που «ανεβαίνουν» στο Android Market κάτι που ωθεί τους επίδοξους αγοραστές να είναι ιδιαίτερα επιφυλακτικοί στο να αγοράσουν εφαρμογές που δεν έχουν δοκιμάσει πρώτα μέσω της χρήσης της δωρεάν έκδοσης που έχουν κατεβάσει.
