Ποιος να το περίμενε ότι ο ΟΤΕ θα γινόταν μέρος του προεκλογικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ. Η αναστροφή της ιδιωτικοποίησης, ή αλλιώς η «επανακρατικοποίηση» του Οργανισμού θα γίνει ο Φάρος που θα δείχνει το δρόμο προς την επιστροφή στο ασφαλές λιμάνι της κρατικοδίαιτης και επιδοτούμενης οικονομίας, των μονοπωλιακών ΔΕΚΟ και σε όλα αυτά τέλοσπάντων, που ο λαός μας αποζητά με νοσταλγία. Ο Φάρος που θα στείλει μακριά το μήνυμα της επανάστασης των πραγματικών ιδιοκτητών της Ευρώπης ενάντια στους καταχραστές της ιστορίας της. Ο λαός βέβαια έχει μία παροιμία σχετικά με την βαφή των αυγών, αλλά δεν θα την αναφέρουμε για να μη διαταράξουμε το τόσο… εύοσμο προεκλογικό κλίμα.
Αλλιώς, ας αλλάξουν όνομα! Ας διαλέξουν κάποιο που δεν θα περιέχει παράγωγο της λέξης «Ευρώπη» και ας κάνουν ότι θέλουν. Αν τολμήσουν να μας αψηφήσουν, θα πάθουν ότι έπαθε και η ΠΔΓΜ που κανείς δεν τολμάει να την αποκαλέσει «Μακεδονία», γιατί όλοι μάς τρέμουν. Όχι παίζουμε!
Αυτό βροντοφώναξε ο Ανδρέας, όταν ήρθε στο όνειρο του Alexis για να καταθέσει και εκείνος τη δική του συνεισφορά στο κυβερνητικό πρόγραμμα της παράταξης.
Το διαβάσαμε, λοιπόν, αυτό το πρόγραμμα και νιώσαμε αυτό το déjà vu, ή για τους φυσικούς μια «χωροχρονική ανωμαλία» να μας φέρνει 31 χρόνια πίσω, στα καταπράσινα λιβάδια των πλαστικών σημαιών και στις λαοθάλασσες της Πλατείας Συντάγματος. Τουλάχιστον τότε είχαμε ηγέτη… Γιατί αν το καλοσκεφτείτε αυτό λείπει σήμερα από τη χώρα, αλλά και από την Ευρώπη. Ένας ηγέτης!
Πίσω στη μιζέρια μας και πίσω από τις λέξεις κρύβεται ο Αλέξης, αν και -για να λέμε και του στραβού το δίκιο- δεν κρύβεται πλέον καθόλου. Άλλοι είναι αυτοί που προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από τον Αλέξη, ο οποίος, κάτω από άλλες συνθήκες θα μπορούσε να εκπροσωπεί την αλλαγή, το καινούργιο, που τόσο έχει ανάγκη η χώρα. Όμως πίσω του στοιχίζονται ένα σωρό αριβίστες, ένα σωρό απίθανοι τύποι που «είδαν φως και μπήκαν». Δεν είναι δα εύκολο να «στεγανοποιήσεις» ένα κόμμα με τόσες συνιστώσες… Θυμηθείτε το. Τη ζημιά θα την κάνουν αυτοί με την κουτάλα στο χέρι!
Ακούγοντας όλους αυτούς του απίθανους τύπους στην TV, νοιώθω ότι δεν έχουν καταλάβει πως το πρόβλημα είναι οικονομικό, δεν είναι φιλολογικό. Αν μπορούσαμε να πληρώσουμε τα χρέη με τις κουταμάρες που λένε θα είχαμε ξοφλήσει. Όλοι μπορούν να κρυφτούν πίσω από τις λέξεις, αλλά πίσω από τους αριθμούς δεν είναι εύκολο να κρυφτεί κανείς. Ας σταματήσουν λοιπόν οι «γαλαζοπρασινοκοκκινοροζ» πολιτικάντηδες να μας φλομώνουν με λόγια, κι ας σκύψουν στην αλήθεια των αριθμών.
«Είναι η οικονομία, ηλίθιε», φωνάζει στον καθέναν από αυτούς που κάνει ότι δεν καταλαβαίνει -ή μήπως δεν καταλαβαίνει στα αλήθεια και η «εσχάτη βλακεία» κινδυνεύει να γίνει «εσχάτη προδοσία»- το πάντα επίκαιρο προεκλογικό σύνθημα του Bill Clinton του 1992.
Προσδεθείτε για την προσγείωση
Από το 13ο όροφο του Μεγάρου, ο Μιχάλης είναι πιο προσγειωμένος. Αμέσως μετά τις εκλογές θα πρέπει να αποφασίσει ποιο από τα ασημικά θα «θυσιάσει», προκειμένου να διευθετήσει το θέμα των ομολογιακών. Όλα δείχνουν Globul, αλλά και όλα παίζονται μέχρι την τελευταία στιγμή.
Κάτω από άλλες συνθήκες, μία επιχείρηση με τα αποτελέσματα του ΟΤΕ, δεν θα είχε κανένα πρόβλημα αναχρηματοδότησης. Όμως για τις μεν Ελληνικές τράπεζες ισχύει το «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος», αφού εξαρτώνται απόλυτα από τα χρήματα της ΕΚΤ, ενώ οι «έχουσες και κατέχουσες» τράπεζες του εξωτερικού, δεν θα διακινδύνευαν αυτή τη στιγμή να δανείσουν οποιαδήποτε ελληνική επιχείρηση ή, αν το έκαναν, θα ζητούσαν απαγορευτικά επιτόκια.
Το (ανα)θέμα αφορά όλη την αγορά. Δεν είναι μόνο ο ΟΤΕ που, ενώ θα άξιζε μία καλύτερη τύχη, ταλαιπωρείται στα γρανάζια της ελληνικής αναξιοπιστίας. Τα ίδια λίγο-πολύ συμβαίνουν στα ΕΛΠΕ, μία κερδοφόρο ελληνική επιχείρηση, τα οποία πρόσφατα ολοκλήρωσαν μία επένδυση 1,2 δις. και τώρα αντιμετωπίζουν πρόβλημα προκειμένου να αναχρηματοδοτήσουν 350 μύρια.
Τα πράγματα στον ΟΤΕ, γίνονται ακόμα χειρότερα με τις περί διακηρύξεις «περί επανακρατικοποίησης», που μπορεί να είναι προεκλογικά πυροτεχνήματα, αλλά απομακρύνουν, την έτσι κι αλλιώς μικρή πιθανότητα, να βάλουν το χέρι στην τσέπη -έστω και με τη μορφή εγγύησης οι Γερμανοί. Η μόνη εγγύηση που δίνει ο Obermann είναι ότι η DT δεν πουλάει. Δεν ξέρουμε για τις άλλες τις συμμετοχές, αλλά για τον ΟΤΕ με 1,20 η μετοχή, μάλλον δεν τίθεται θέμα. Τελικά η δεύτερη χειρότερη δουλειά στην Ελλάδα μετά το ρυθμιστή, είναι CEO του ΟΤΕ τη συγκεκριμένη περίοδο…
BTW, κάποιοι είναι πολύ τυχεροί που είναι ο Μιχάλης στο Μέγαρο. Είναι πολύ ευγενής και πολύ τεχνοκράτης για να ασχοληθεί μαζί τους. Αν ήταν ο Παναγής, δεν θα τους ξέπλενε ούτε το ρέμα της Καλλιρόης…
Ρυθμιστική χαλάρωση
Ευθυγραμμισμένη με τη δημοσιονομική χαλάρωση που αφήνουν να διαρρεύσει διάφορα όργανα της ΕΕ και η πολιτική της ΕΕΤΤ!
Μετά το αρχικό σοκ του ιλιγγιώδους glide path των τελών τερματισμού- εξετάζει θετικά την χρονική του μετάθεση για τρεις περίπου μήνες. Σκοπός είναι να δείξει μια πιο «ορθολογική» διάθεση, αναγνωρίζοντας ότι ένας από τους ελάχιστους εναπομείναντες αιμοδότες της οικονομίας θα πρέπει να μείνει ζωντανός. Ας μη ξεχνάμε ότι, κάπου-κάπως-κάποτε, θα τεθεί θέμα ψηφιακού μερίσματος και αγοράς φάσματος.
Λέμε, κάπου, κάπως, κάποτε, γιατί στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει σαφής αναφορά για τις συχνότητες των τηλεοπτικών σταθμών και προφανώς θα προκύψουν καραμπόλες. Καλά νέα για τις εταιρίες μελετών, αφού νέες μελέτες και αποτιμήσεις θα ακολουθήσουν. Λεφτά (για μελέτες) υπάρχουν. Για συχνότητες μη μας ζητάτε…
Με το ίδιο σκεπτικό της αποφυγής συγκρούσεων και εξάντλησης πόρων, η ΕΕΤΤ προχωρά με «χαλαρούς» ρυθμούς στην εξέταση του αιτήματος της Vodafone εναντίον της Cosmote για κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης. Φαίνεται ότι δεν θα έχουμε οριστική κατάληξη πριν περάσουν αρκετοί μήνες. «Θα» εξετάσει το θέμα η επιτροπή, «θα» ζητηθούν πρόσθετα στοιχεία, «θα» γίνει ακρόαση και «θα» παρθεί απόφαση. Όταν σε μία πρόταση ακούς τέσσερα «θα» μαζεμένα, αυτό σημαίνει ότι το αποτέλεσμα είναι μακριά ακόμα.
