Για όσους περιμένατε τόσο καιρό να αισθανθείτε «κυρίαρχος λαός» νομίζουμε ότι τις τελευταίες εβδομάδες ικανοποιηθήκατε με το παραπάνω. Προσέξτε μην το συνηθίσετε γιατί από τη Δευτέρα ότι αφορά το λαό θα κινείται σε ρυθμούς λάου – λάου.
Προσωπικά είμαι πιο κοντά στη ρήση του Woody Allen: H ανθρωπότητα (και η χώρα μας εν προκειμένω), βρίσκεται μπροστά σε ένα σταυροδρόμι. Ο ένας δρόμος οδηγεί στην απελπισία και ο άλλος στην ολοκληρωτική εξαφάνιση. Αφήστε μας να πιστεύουμε ότι έχουμε τη σοφία να επιλέξουμε σωστά.
Πέρα από την ειρωνεία -για τα προεκλογικά πυροτεχνήματα όλων των κομμάτων- και την πλάκα (που τους αξίζει), πιο εσωστρεφείς Ευρωεκλογές δεν θα μπορούσαν να έχουν γίνει. Τι περιμένετε άλλωστε από μία χώρα στην οποία θεωρείται προσόν για να μαζέψεις ψήφους να έχεις χρυσό λαρύγγι ή να κλωτσάς καλά τη μπάλα; Λες και το Ευρωκοινοβούλιο είναι γήπεδο ποδοσφαίρου, θέατρο ή σκυλάδικο. Αν θέλουμε να δώσουμε καλό και όχι κακό παράδειγμα ας δημιουργήσουμε μία Ακαδημία Ευρωπαϊκών Σπουδών στην οποία θα φοιτούν υποχρεωτικά και θα αποφοιτούν μετά από εξετάσεις, όλοι οι υποψήφιοι Ευρωβουλευτές, όλων των κομμάτων.
Συμβολικά πάντως, αξίζει να αναλογιστεί κανείς ότι η τελευταία πράξη του Ελληνικού δράματος, ξεκίνησε το ’12 με ένα δημοψήφισμα που προκηρύχθηκε και δεν έγινε, ενώ η κάθαρση του ’14, σηματοδοτείται με ένα «δημοψήφισμα» που κάποιοι θα ισχυριστούν ότι έγινε άλλα δεν προκηρύχτηκε. Το ποιος θα το ισχυριστεί εξαρτάται από το τι θα βγάλει η κάλπη!
Άντε να τελειώνουν οι εκλογές να γυρίσουμε στο γραφείο να σηκώσουμε τα μανίκια και να στρωθούμε στη δουλειά. Το κακό είναι ότι εμείς να σηκώνουμε τα μανίκια και κάποιοι να προσπαθούν να μας κατεβάσουν τα παντελόνια, αλλά αυτό είναι μάλλον μετεκλογική συζήτηση…
Την επικαιρότητα μονοπώλησαν την εβδομάδα που μας πέρασε τα αγχωμένα -και μοιραία ανακριβή- αποτελέσματα των exit polls, ίσως με μοναδική εξαίρεση το πιλοτικό της Metron Analysis που μαζί με τη Wind έπιασαν νούμερα ακρίβειας που άγγιξαν το άριστα! Τώρα, αν αυτό οφείλεται στο μέσο συλλογής ή στον τρόπο επεξεργασίας, θα το μάθουμε σύντομα και θα επανέλθουμε με λεπτομέρειες.
Στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό
Κατά τα άλλα δεν θα περιμένατε προεκλογικά να υπάρχουν φοβερές εξελίξεις. Έτσι δεν είναι; Ωστόσο και στο πιο cool της η αγορά θέματα βγάζει. Πάμε λοιπόν:
Η ΕΕΤΤ θα ξεκινήσει με το ψηφιακό μέρισμα και τις αδιαπραγμάτευτες – διαπραγματεύσεις στις 6 Ιουνίου (την περίφημή ημέρα «D») κάνοντας απόβαση στη χώρα της διαβούλευσης η οποία αναμένεται να έχει ιδιαίτερη επιτυχία. Για την τιμή δεν έχει γίνει ακόμα λόγος. Η αίσθησή μας είναι ότι στο φινάλε ο Ρυθμιστής θα υποχωρήσει ζητώντας…. περισσότερα. Η τιμή, τιμή δεν έχει και χαρά σ’ όποιον Γιγάκυκλους κατέχει!!
Ξεκινάμε λοιπόν με το κέλευσμα της ΕΕΤΤ, περνάμε στο έρεισμα, με τις θέσεις ενός εκάστου, κάπου εκεί θα μας προκύψει και το πόρισμα με τις τιμές, ακολουθεί το ζόρισμα με τις προσφορές, για να καταλήξουμε στο μέρισμα με τις συχνότητες και στο ξύρισμα, με τις πληρωμές όλων! Σε απλά Ελληνικά: Δώστε και σώστε!!!
Το πώς θα μοιραστεί η πίτα είναι απλό. Όπως έχει πει ο L. Erchard: «Πολιτική είναι η τέχνη του να μοιράζεις μία πίτα με τέτοιο τρόπο ώστε να πιστεύει ο καθένας οτι έχει πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι». Αν μάλιστα ο ασκών την πολιτική είναι και τεχνοκράτης θα βρεθούν αποδεκτές λύσεις οι οποίες θα είναι περισσότερες από τους εμπλεκομένους!
Θυμηθείτε πάντως ότι άλλοι θα διαβουλεύονται και άλλοι θα κάνουν ζυμώσεις και θα επιβουλεύονται για πράγματα που δε λέγονται…
Το αντίτιμο και το αντίδωρο
Και μιλώντας για (Metron) Analysis, το μυαλό μας πηγαίνει αμέσως στην Analysys Mason, που αναμένεται να δώσει κάποια στιγμή το πόρισμα, για το αν και κατά πόσο, οι μεγάκυκλοι του υπό διανομή φάσματος το οποίο απελευθερώθηκε από την αναλογική TV, διατηρούν ή όχι την αξία τους σε σχέση με το 2010. Το πόσο προβλέψιμη είναι η απάντηση, αποδεικνύεται ότι η Δημόσια Διαβούλευση θα ξεκινήσει χωρίς το νούμερο της νέας αποτίμησης γεγονός που όπως να το κάνουμε έχει μία πρωτοτυπία. Ελπίζουμε μόνο να μην αποδειχθεί ότι όπως και στα ακίνητα οι αναλυτές γνωρίζουν την «αντικειμενική» τιμή και αγνοούν τις πραγματική αξία στην αγορά. Βλέπετε συχνά οι σύμβουλοι χρησιμοποιούν τα συγκριτικά στοιχεία όπως οι μεθυσμένοι τους φανοστάτες. Περισσότερο για να στηρίζονται, παρά για να βρίσκουν το δρόμο… Θα είμαστε συντονισμένοι για να διερευνήσουμε τι δεν θα ειπωθεί στον δημόσιο αυτό διάλογο.
Από την πλευρά των παρόχων οι αντιδράσεις φαίνονται ήπιες, αν και η στρατηγική και οι διεργασίες γίνονται σε Oμιλικό επίπεδο εντός και εκτός Ευρωζώνης.
Και μπορεί το πρώτο τρίμηνο του ’14 να δείχνει ότι τα έσοδα αρχίζουν να ανακάμπτουν, αλλά το αρνητικό πρόσημο παραμένει. Το βέβαιο είναι ότι οι πιέσεις που δέχθηκαν τα αποτελέσματα από την μείωση των τελών τερματισμού έχουν απορροφηθεί. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι πρόκειται ποτέ να αναπληρωθεί το χαμένο οικονομικό έδαφος.
Άλλωστε, στους επόμενους μήνες, θα προκύψει η καταβολή του αντιτίμου του μερίσματος το οποίο νομοτελειακά θα καταγραφεί στα αποτελέσματα.
Είναι απορίας άξιο πιο θα είναι το αντίδωρο που θα δώσει αυτή τη φορά η Πολιτεία, για να μείνει το τίμημα σε υψηλά -για την εποχή- επίπεδα (που λένε και οι μετεωρολόγοι). Την προηγούμενη φορά, είχε παίξει το χαρτί της αδειοδότησης των σταθμών βάσης το οποίο σε μεγάλο βαθμό έμεινε στα χαρτιά και δεν έγιναν πολλά πράγματα.
Ακούγονται ψίθυροι ότι στο τραπέζι θα ξαναπέσει η αδειοδότηση και απλά από νομοθετική θα γίνει και πρακτική. Τι να σας πω… Τελικά ότι και να λέμε, η πολιτική είναι μεγάλη τέχνη. Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσεις την τόσο απροκάλυπτη, αλλά λογικοφανή, μετατροπή των αυτονόητων, σε ατού διαπραγμάτευσης!
Social noise
Εν μέσω λοιπόν πολιτικών συμπερασμάτων, θα σταθούμε πάνω σε μια ακόμα διαπίστωση που μπορεί, είναι αλήθεια, να περνά μέσα από το φίλτρο της προσωπικής μας εμπειρίας. Αισθανθήκαμε ότι οι πολιτικοί -εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις -χρησιμοποίησαν τελείως ερασιτεχνικά- το κανάλι των social media.
Τα περισσότερα επιτελεία είχαν μείνει στο 2012 όπου η έκθεση των πολιτικών μέσω των κοινωνικών δικτύων, προσέδιδε προοδευτισμό και τραβούσε την προσοχή ως κάτι το διαφορετικό. Όμως φέτος, έκαναν το λάθος να θεωρήσουν ότι η πραγματικότητα των μέσων αυτών παραμένει στάσιμη ή εξελίσσεται με τους αργούς ρυθμούς της πολιτικής.
Έτσι οι περισσότερες καμπάνιες επικεντρώθηκαν σε αυτό που έπρεπε να αποφύγουν πάση θυσία. Στο να κάνουν θόρυβο!
Ο θόρυβος όμως στα Social Media δεν είναι αυτοσκοπός και κατά κανόνα το μήνυμα τελικά δεν φτάνει στα αυτιά ή τα μάτια του παραλήπτη. Το αποτέλεσμα ήταν, όχι μόνο να μην καταφέρουν το προσδοκώμενο, αλλά και να κάνει ζημιά και στους λίγους συνεπείς.
Βέβαια ίσως να φταίει ότι τα μηνύματα ήταν λίγο πολύ τα ίδια. «Έξω το Παλιό μέσα το Νέο»! Αλλά κανείς δεν ήξερε ποιος είναι ποιος… και αν ο νέος είναι ωραίος και ο παλιός είναι αλλιώς.
Ίσως μας διαφωτίσουν περισσότερο, οι καλεσμένοι στο συνέδριο Social Media World στις 26 Ιουνίου. Καλού – κακού βάλτε το από τώρα στο ημερολόγιό σας, γιατί φέτος προβλέπεται υπερπαραγωγή και κοσμοσυρροή. Αν θέλετε μάλιστα μπορείτε να κάνετε από τώρα registration κάνοντας κλικ εδώ. Θυμηθείτε: Every Business is Social Business!!!
