Ράβε-ξήλωνε λοιπόν σε μια συμφωνία που έρχεται την ώρα που οι εταίροι απομακρύνονται. Το αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι παρά είναι μια γέφυρα πιο λεπτή και πιο ασταθής –αν όχι εύθραυστη, η οποία ενδέχεται να μη βγάλει το χειμώνα. Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται η ορθότητα της παροιμίας «ράβε – ξήλωνε, δουλειά να μην σου λείπει».
Αν και τίποτε δεν έχει τελειώσει, το παράθυρο των θετικών ανατροπών κλείνει και οι αρμόδιοι θα κληθούν πολύ σύντομα να μας «πουλήσουν» το προϊόν της διαπραγμάτευσης.
Για να πάρετε μία ιδέα σε τι λεπτομέρειες έχουν υπεισέλθει οι λογιστές των δανειστών, σκεφθείτε ότι, στα εκατοντάδες προαπαιτούμενα έχουν εντάξει και την παραχώρηση του ποσοστού 6% που κατέχει το δημόσιο στον ΟΤΕ. Θα σώσει αυτή η μεταβίβαση τη χώρα από το δημοσιονομικό της αδιέξοδο; Προφανώς όχι. Αν θέλετε όπως να διαλέξετε οποιαδήποτε εκδοχή από τη γκάμα επιλογών μεταξύ «μεταρρυθμιστικής λογικής» και «σπάσιμο τσαμπουκά», μπορείτε να το κάνετε ελεύθερα.
Στο ενδιάμεσο, όπου υπάρχει κινητικότητα στη χώρα, συνεχίζεται ο αγώνας του ράβε-ξήλωνε. Επόμενη στη σειρά για το ξήλωμα είναι η Ψηφιακή Σύγκλιση η οποία δεν κατάφερε να πιάσει τα ποσοστά απορρόφησης που προβλέπονταν. Βλέπετε το μυαλό μας είχε εστιάσει σε άλλου είδους «ξηλώματα»… Για ράψιμο ούτε λόγος. Εκεί απαιτείται δουλειά και αφοσίωση!
Θα πείτε βέβαια ότι από το Νοέμβριο μέχρι σήμερα, ελάχιστοι δείκτες της πραγματικής οικονομίας κατάφεραν, έστω και να προσεγγίσουν τους στόχους. Πώς θα μπορούσε να τα καταφέρει άραγε η Ψηφιακή Σύγκλιση εκεί που απέτυχαν τα φορολογικά έσοδα, ή ακόμα και οι επιχειρήσεις που πάσχισαν να επιβιώσουν; Η απάντηση είναι πως όπου υπάρχει ένα θέλω υπάρχουν χίλια μπορώ, διότι στο φινάλε δεν είδαμε να προσπαθεί κανείς έστω να σώσει την κατάσταση. Μία ακόμη μάχη χαμένη. Κρίμα!
Η μοναξιά που σκοτώνει
Έτσι, μ’αυτά και μ’αυτά, η On δεν άντεξε. Και αφού έμεινε απελπιστικά μόνη χάνοντας την τελευταία τριετία αργά αλλά σταθερά τους συνδρομητές της, βρέθηκε τελικά στο έλεος της μειοψηφίας των πιστωτών της, οι οποίοι όμως, αν και μειοψηφία, είχαν -κυριολεκτικά- τα κλειδιά στα χέρια τους και επέλεξαν τελικά να τα χρησιμοποιήσουν για να βάλουν το λουκέτο.
Έτσι, ο τελευταίος πάροχος που έμεινε εκτός του, σε εξέλιξη, διαπραγματευτικού γύρου του consolidation, εγκατέλειψε το μάταιο τούτο επιχειρηματικό κόσμο, προσθέτοντας μερικές δεκάδες εργαζομένων, στη λίστα όσων έχουν χάσει ήδη τις δουλειές τους στον πολύπαθο ιδιωτικό τομέα που δυστυχώς ακόμη βρίσκεται υπό διωγμό.
Αντίθετα, για την ώρα στην κατηγορία του «too big to fall» εντάσσεται η Forthnet, η οποία κατά τα πρότυπα της Ελληνικής κυβέρνησης, επιστρατεύει τα μειωμένα όπως ανακοίνωσε ταμειακά της αποθέματα για να καλύψει τις υποχρεώσεις της.
Στην Κάντζα απολαμβάνουν ακόμα την άτυπη ασυλία εκ μέρους των τραπεζών, αν και οι πιέσεις για εξεύρεση λύσης αυξάνονται, καθώς σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις στις 30 Ιουνίου τελειώνει η ανοχή για την αποπληρωμή των δόσεων κεφαλαίου. Έτσι δημιουργείται το εύλογο ερώτημα, αν οι μέτοχοί της θα την χρηματοδοτήσουν εκ νέου, κάτι που μοιάζει δύσκολο με τη σημερινή σύνθεση, κατάσταση και τις εν γένει συνθήκες.
Startup the cloud economy
Παρά το κλίμα των ημερών, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι ξεπέρασε κάθε προσδοκία η συμμετοχή στο 7ο Green Connected World. Βλέπετε, υπάρχει ακόμα ζωντανή η πεποίθηση ότι η Cloud-economy μπορεί να αποτελέσει πεδίο δόξης λαμπρό με πολλές ευκαιρίες και προκλήσεις. Ίσως τελικά να είναι ένας τρόπος να είσαι στη χώρα σου, αλλά να δουλεύεις έξω από αυτήν.
Μήπως να δούμε σοβαρά την περίπτωση να γίνουμε ένα startup nation. Έτσι κι αλλιώς καιρό τώρα ζούμε τη μέρα της μαρμότας και είμαστε βουτηγμένοι στο startup μέχρι το λαιμό, οπότε αν δεν θέλουμε να γίνουμε από επιλογή, τελικά ας γίνουμε από ανάγκη.
Σε κάθε περίπτωση περισσότεροι από 650 σύνεδροι πέρασαν τη μέρα παρακολουθώντας τους εξαιρετικούς ομιλητές, παίρνοντας πολύτιμη γνώση και έμπνευση από τις αξιοθαύμαστες πρωτοβουλίες Ελληνικών μυαλών που δεν κάθονται στα ακαδημαϊκά …αυγά τους, αλλά προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι νέες τεχνολογίες μπορούν να προσθέσουν μερικές μονάδες στο ΑΕΠ της πολύπαθης αυτής χώρας, ακόμα και όταν αυτή τους απογοητεύει προτιμώντας π.χ. τους υπεργολάβους μέτρησης από το smart grid!
