Και έτσι όμορφα και ανέμελα περνάει ο καιρός, αφού σε αυτή την ευλογημένη χώρα έχουμε μια καταπληκτική ικανότητα να ζούμε με παρατάσεις χρόνου και αναβολές επί αναβολών, διεκδικώντας το δικαίωμα μας στην απραξία. Τώρα μάλιστα που άνοιξε ο καιρός και μπήκαμε στην απόψυξη, τέρμα οι καταθλιπτικές φάτσες και η ανησυχία. Ο ήλιος λάμπει και πάλι και μπορούμε πλέον και πάλι να “λιαζόμαστε” στην Ομόνοια, χωρίς να ανησυχούμε για το αύριο.
Με θερμοκρασίες που φαίνονται ιδιαίτερα πρόθυμες να αγγίξουν τους 30 βαθμούς, η παρομοίωση της παγωμένης αγοράς, μοιάζει ενδεχομένως ανεπίκαιρη. Και ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα, αφού ενώ ο χειμώνας έκλεισε τον κύκλο του, η καταπακτή της αβεβαιότητας παραμένει ορθάνοιχτη.
Όσοι έχουν την ατυχία να βρίσκονται στην πραγματική οικονομία, αισθάνονται ότι δεν αποτελούν προτεραιότητα ούτε για την κυβέρνηση, ούτε για την ατζέντα της, αφού όλη η ανησυχία έχει επικεντρωθεί αποκλειστικά στο αν θα πληρωθούν οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων και οι συντάξεις όσων είχαν την πρόνοια να γεννηθούν νωρίς. Σε αυτή τη χώρα βάζουμε πάντα λάθος προτεραιότητες. Κανείς δεν ασχολείται με την παραγωγικότητα και την ανάπτυξη του τόπου, αφού προέχει π.χ. η κατάργηση των φυλακών τύπου Γ. Ας τις καταργήσουν και ας βγάλουν και τον Ξηρό και τον Χλωρό. Απλά, ας κάνουν κάτι και για τα «ξηρά» και «χλωρά» της αγοράς, που πέντε χρόνια τώρα καίγονται.
Αξίζει να θυμηθείτε πόσος χρόνος αφιερώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα, σε δελτία, κανάλια και συζητήσεις σε ανώτερο κυβερνητικό επίπεδο για μια ντουζίνα καταληψίες του ΕΚΠΑ, σε σχέση με τους 2000 εργαζόμενους στα ορυχεία της Χαλκιδικής που μάλιστα δεν θα είχαν καμία τύχη, αν δεν έκαναν ένα ταξίδι των 500ων χιλιομέτρων προκειμένου να προβάλουν τα αιτήματά τους για να διεκδικήσουν 15 λεπτά δημοσιότητας στα δελτία.
Περιμένοντας το Σωκράτη…
Μία από τις τελευταίες επενδυτικές δυνάμεις αυτής της χώρας αποφάσισε να ενεργοποιήσει τη δυναμική της και να βάλει σε κίνηση τις συγκεντρωμένες δυνάμεις της. Μιλάμε για την Intracom Holdings η οποία, έχοντας ενισχύσει τα ταμεία της με εισροές από την πώληση της συμμετοχής στη hol και την Telecom, εκφράζει τις προθέσεις της να ανοίξει ένα νέο κύκλο επενδύσεων. Ο Σωκράτης λοιπόν, έχοντας κλείσει πλέον ένα ακόμα κύκλο παραγωγής υπεραξίας εντός της χώρας και αφού τηνκεφαλαιοποίησε πουλώντας στους Άγγλους και τους Ρώσους αποφάσισε …να περιμένει. Όχι για πολύ, αλλά μέχρι τον Ιούνιο. Μέχρι να τελειώσει δηλαδή η διαπραγμάτευση και να φανεί αν η χώρα θα μπορούσε να γίνει το κέντρο του νέου επενδυτικού κύκλου της εταιρείας. Αν τότε δούμε και τη Holding να παίρνει και εκείνη το δρόμο προς άλλες –περισσότερα υποσχόμενες- αγορές, τότε μάλλον θα μιλάμε για τον κύκλο των χαμένων επενδύσεων.
Θα πείτε βέβαια ότι τα λεφτά δεν έχουν πατρίδα και θα συμφωνήσουμε. Η παραγωγή τους όμως έχει, γιατί όπως σίγουρα θα ξέρετε, σημασία δεν έχει που μένουν τα λεφτά αλλά που παράγονται και κινούνται. Άλλωστε, η δύναμη των χρημάτων δεν έγκειται στη συγκέντρωσή τους, αλλά στην κίνησή τους, ενώ η ακινησία τους δεν διαφέρει και πολύ από την ανυπαρξία τους.
Σε δεύτερη ανάγνωση
Αν και σε μια πρώτη ανάγνωση, όλες οι μελέτες και οι στατιστικές δείχνουν γκρίζο το τοπίο στην αγορά Πληροφορικής, σε μια δεύτερη και ίσως αισιόδοξη ανάγνωση, δείχνουν ότι υπάρχει φως. Και αυτό βρίσκεται στις υπηρεσίες οι οποίες φαίνεται να αναπληρώνουν τις απώλειες από την πτώση του τζίρου σε επίπεδο εξοπλισμού. Αν μάλιστα προχωρήσουμε τη συλλογιστική ένα βήμα παραπάνω, βάζοντας στην εξίσωση το σαφώς μεγαλύτερο περιθώριο κέρδους που συνοδεύει την παροχή υπηρεσιών σε σχέση με το box moving, ίσως να μη μιλάμε για καθοδική πορεία, αλλά για -έστω και αναγκαστική- αναδιάρθρωση του product mix.
Εκτός από το γεγονός ότι είμαστε φύσει αισιόδοξοι και ταυτόχρονα -λόγω ιδιότητας- καλά πληροφορημένοι, θα μπορούσαμε άνετα να πούμε ότι η αγορά Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής θα παραμείνει ψηλά στην παραγωγή αξιών. Αυτό το στηρίζουμε στο ότι οι τεχνολογίες ΤΠΕ έχουν εδραιωθεί στις οικονομικές δραστηριότητες, ως πρώτης προτεραιότητας και ανάγκης και άρα δεν είναι δυνατόν να υποστούν σοβαρή επιβράδυνση στην υιοθέτηση, τη χρήση και την ανάπτυξή τους. Η κρίση πιέζει για ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα και αυτά πολλές φορές είναι κρυμμένα στις ΤΠΕ.
