Αν η Ελλάδα θέλει να στηρίξει με συνέπεια τον ρόλο της ως “digital corridor” στην Ανατολική Μεσόγειο, χρειάζεται να δει τη μεγάλη εικόνα: οι οπτικές ίνες και το 5G αποτελούν αναγκαία θεμέλια, αλλά δεν επαρκούν από μόνα τους. Ένας διάδρομος δεν είναι μόνο υποδομή μεταφοράς, είναι και οικονομική λειτουργία, εμπιστοσύνη, θεσμική συνέχεια και ικανότητα διαχείρισης διαταραχών. Σε αυτή τη διαδρομή, η Ελλάδα έχει κάνει σημαντικά βήματα, αλλά υπάρχουν ακόμη πεδία όπου απαιτείται μεγαλύτερη ωρίμανση, ιδίως στην ψηφιακή αναβάθμιση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και στην ενίσχυση της ανθεκτικότητας κρίσιμων υποδομών.
Browsing: monthly reboot
Η «τεχνολογική κυριαρχία» της ΕΕ, όταν την απογυμνώσεις από το πολιτικό σύνθημα, είναι μια αυστηρά τεχνική ιδιότητα συστημάτων: η δυνατότητα να διατηρείς λειτουργικότητα, ασφάλεια και ικανότητα εξέλιξης των κρίσιμων ψηφιακών υποδομών, ακόμη και όταν ο προμηθευτής αλλάζει όρους, όταν μια αλυσίδα εφοδιασμού διακόπτεται ή όταν ένας γεωπολιτικός δρών επιβάλλει περιορισμούς. Η κυριαρχία, δηλαδή, μετριέται ως έλεγχος κινδύνου εξάρτησης σε όλο το stack, από πρώτες ύλες και chiplets μέχρι cloud control planes, μοντέλα AI και δίκτυα κορμού.