O Γιάννης Στάθης, CEO της SHOPFLIX, μιλάει στο InfoCom για τη στρατηγική διαδρομή της πλατφόρμας από το 2022 μέχρι σήμερα, αναλύοντας τις προκλήσεις του σύγχρονου ηλεκτρονικού εμπορίου. Σε μία περίοδο έντονων πληθωριστικών πιέσεων και αυξανόμενου cross-border ανταγωνισμού, ξεκαθαρίζει πως η θέση της εταιρείας δεν είναι ο πόλεμος των τιμών αλλά η επένδυση σε ένα υγιές και βιώσιμο οικοσύστημα. Στόχος παραμένει η δημιουργία μίας ολιστικής αγοραστικής εμπειρίας που υπερβαίνει την απλή συναλλαγή, μετατρέποντας το marketplace σε έναν σταθερό και αξιόπιστο συνεργάτη για την καθημερινότητα του Έλληνα καταναλωτή. Παράλληλα, αποκαλύπτει τα φιλόδοξα σχέδια για την είσοδο στην αγορά των εταιρικών προμηθειών μέσω του SHOPFLIX BUSINESS, θέτοντας το B2B ως κεντρικό πυλώνα ανάπτυξης για το 2026. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης, η οποία επιστρατεύεται για την ενίσχυση της ανθρωποκεντρικής εξυπηρέτησης, λειτουργώντας ως εργαλείο βελτίωσης και όχι ως υποκατάστατο της ανθρώπινης επαφής. Τέλος, αναλύει πώς το συνδρομητικό μοντέλο SHOPFLIX Max επαναπροσδιορίζει τη σχέση εμπιστοσύνης με τον πελάτη, προσφέροντας προστιθέμενη αξία που βασίζεται στη συνέπεια και την ταχύτητα.
Browsing: Πρόσωπα
Η ενίσχυση της διοικητικής ομάδας στην Ελλάδα αποτελεί βασικό πυλώνα της στρατηγικής
Όπως σας είχαμε υποσχεθεί την περασμένη εβδομάδα, ιδού το δωράκι που περιμένατε, για να ξεκινήσει η χρονιά με το απαραίτητο χαμόγελο και λίγη δόση «σουρεαλιστικής πραγματικότητας» ◆ Η συντακτική ομάδα της SmartPress, αφού κατανάλωσε τόνους καφεΐνης και «έκαψε» μερικές κάρτες γραφικών στην προσπάθεια να μαντέψει τα μελλούμενα, ετοίμασε τον απόλυτο «οδηγό επιβίωσης» για το έτος που διανύουμε ◆ Ο λόγος, φυσικά, για τον Smart Καζαμία 2026, ένα απολαυστικό ανάγνωσμα που προβλέπει το μέλλον μας ανάμεσα σε RAMapocalypses, ψηφιακές «Λίτσες» στο δημόσιο που δηλώνουν «αναρμόδιες» σε νανοδευτερόλεπτα χάρη στο χαμηλό latency και influencers που δηλώνουν «πτωχοί» και ποστάρουν φακές για να γλιτώσουν το «Taxis-Mind» ◆ Απολαύστε τον!
Αν πιστεύατε πως το μέλλον θα ήταν γεμάτο ιπτάμενα αυτοκίνητα και αποστειρωμένα εργαστήρια, μάλλον δεν υπολογίσατε τη δύναμη της… ελληνικής «πατέντας» στο ψηφιακό σύμπαν. Το 2026 ανατέλλει ως μια αλγοριθμική περιπέτεια χωρίς προηγούμενο. Ας ρίξουμε λοιπόν μία ματιά στο μέλλον. Η συντακτική ομάδα της SmartPress, αφού κατανάλωσε τόνους καφεΐνης και έκαψε μερικές δεκάδες κάρτες γραφικών στην προσπάθειά της να «εκπαιδεύσει» μια κρυστάλλινη σφαίρα με δεδομένα από το Gov.gr και το TikTok, σας παρουσιάζει τον «επίσημο» Καζαμία του 2026. Ξεχάστε τα ζώδια, εδώ οι προβλέψεις βασίζονται σε real-time δεδομένα, ψηφιακές παραισθήσεις και το αθάνατο νεοελληνικό δαιμόνιο που ξέρει να χακάρει ακόμα και τα Drone-Taxis για να βρει πάρκινγκ στην Κυψέλη.
Είναι στέλεχος με περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας στην αγορά των τηλεπικοινωνιών και της πληροφορικής
λιγότερα bugs στον κώδικα της καθημερινότητάς μας! ◆ Ίσως θα έπρεπε να ευχηθούμε και «επί γης ειρήνη», αν δεν διαπιστώναμε ότι το 2026 μπήκε «με το αριστερό», χάρη στην απληστία των μεγάλων της γης. Ας ελπίσουμε ότι η συνέχεια θα είναι καλύτερη… και ότι οι φόβοι δεν θα γίνουν πραγματικότητα ◆ Στην καθ’ ημάς ανατολή ξεκινάμε με το μπάχαλο που ζήσαμε στους ελληνικούς αιθέρες, αφού η χώρα βίωσε στιγμές απόλυτης «σιγής ασυρμάτου», καθώς το πρωτοφανές μπλακάουτ στις επικοινωνίες του FIR Αθηνών καθήλωσε τα αεροσκάφη και μας έκανε να κοιτάμε τον άδειο ουρανό με απορία
Περισσότερα από 20 χρόνια εμπειρίας στην σχεδίαση και την επέκταση σύνθετων και ταχείας ανάπτυξης διεθνών επιχειρήσεων σε αυστηρά ρυθμιζόμενα περιβάλλοντα
Βαδίζουμε πλέον στο 2026 με μια περίεργη αντίφαση. Σχεδόν όλοι οι οργανισμοί έχουν κάνει κάτι με την Τεχνητή Νοημοσύνη. Πιλοτικά projects, εργαλεία για την καθημερινότητα, αυτοματισμούς σε επιμέρους διαδικασίες. Κι όμως, αν μιλήσεις κατ’ ιδίαν με CEOs και διοικήσεις, η ίδια φράση επανέρχεται, “Δεν είμαστε σίγουροι τι ακριβώς μας αποδίδει”. Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι η υιοθέτηση της ΤΝ. Είναι το συνολικό Return On Investment. Και πιο συγκεκριμένα: γιατί τόσες πρωτοβουλίες ΤΝ δείχνουν “εντυπωσιακές”, αλλά δεν μεταφράζονται ποτέ καθαρά σε επιχειρησιακά αποτελέσματα.
Αν υπήρχε ένα ευρώ για κάθε στέλεχος που δηλώνει περήφανα «ναι, και εμείς χρησιμοποιούμε AI», η συζήτηση για την παραγωγικότητα θα είχε λήξει. Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι πολύ πιο πεζή και ανησυχητική. Όταν «σκάβει» κανείς κάτω από την επιφάνεια αυτών των δηλώσεων, συνήθως ανακαλύπτει ότι η «υιοθέτηση» εξαντλείται σε μερικούς υπαλλήλους που πειραματίζονται, χωρίς κανένα πλαίσιο, με τη δωρεάν έκδοση του ChatGPT. Αυτή η κατάσταση συνιστά τον πρώτο και ίσως τον πιο ύπουλο προβληματισμό της εποχής: το «θέατρο της υιοθέτησης».
Η τεχνητή νοημοσύνη υπόσχεται εξατομίκευση. Προσωποποιημένες εμπειρίες, περιεχόμενο κομμένο στα μέτρα του κάθε χρήστη, marketing που «μιλάει» διαφορετικά σε κάθε κοινό. Κι όμως, όσο περισσότερο τη χρησιμοποιούμε, τόσο περισσότερο μοιάζουμε μεταξύ μας. Οι ίδιες λέξεις, οι ίδιες δομές, τα ίδια παραδείγματα, τα ίδια “σωστά” formats. Μια αόρατη λούπα αναπαράγει τον ίδιο τρόπο σκέψης, απλώς με διαφορετικές αποχρώσεις.